โลกนี้คือละครใบใหญ่ มารยา...มายา เขียนบทกำหนดตัว สวยหรู ดีงาม สวมหน้ากาก หลากหลายใบ โลดเล่น หลงระเริง คิดว่า เป็นตัวตน ที่แท้จริงของตน ความจริง บอกตัวเองทุกวัน ให้ถอดหน้ากากออก ตรงนี้ ไม่ใช่เวที สำหรับแสดงละคร หน้ากาก แห่งความฝัน ค่อยถอดออกวาง จึงรู้ว่า ความจริงแล้ว ทุกอย่างว่างเปล่า ไม่มีใบหน้าที่สวยหรู ไม่มีบทบาท คนที่แสนดี ไม่มีคำชื่นชมใด ทุกอย่าง ว่างเปล่า แม้แต่... หัวใจตัวเอง ก็ไม่มี