ศรรกรา
อาทิตย์เยือน เดือนกลับ ลับขอบฟ้า
มวลดารา อ่อนแรง ไร้แสงสี
แดดสาดส่อง ลงสู่ พื้นปฐพี
เหล่าชีวี ต่างพลิก ฟื้นตื่นอีกครา
หมู่วิหค ผกผิน หากินร่อน
แมลงซ่อน ชอนชม มวลพฤกษา
นกยางใหญ่ ไล่งับ จับฝูงปลา
สิงโตล่า ฝ่าฝูงกวาง ตามวิธี
แต่มนุษย์ หนอมนุษย์ ใยยังนิ่ง
คงจมดิ่ง ความเกียจคร้าน ในหน้าที่
อายนกกา อย่าให้มัน มาย่ำยี
ให้มันหมิ่น ในศักดิ์ศรี คำว่าคน
มนุษย์ให้คำนิยามสิ่งที่มีชีวิตที่ไม่ใช่พวกเดียวกับตนว่า สัตว์เดรัจฉาน แต่แปลกที่สัตว์เหล่านั้นกลับทำหน้าที่ของตนได้ดีกว่ามนุษย์บางคน ที่นิยามว่าตนเป็นสัตว์ประเสริฐ
หน้าส่วนตัว
913
3
0
