ปาลิน
หน้าต่างบานเก่า
บทกวีบอกเล่าถึงความหมาย
อวลซึ้งอุ่นฝันจนวันวาย
ปลิวหายลาลับไปกับตา
กลางดื่น
ค่ำคืนดึงดันฉันฝันว่า
รอยยิ้มวูบดับไม่กลับมา
รอยตาหล่นเปื้อนเกลื่อนรอยใจ
รุ่งเช้า
เงาเหงาโปรยปันสู่วันใหม่
ท้องฟ้าอวลอึงถึงหนึ่งใคร
หยดน้ำจางไปกับสายลม
ความเปราะบาง
ปูทางมั่นเหมาะจะเพาะบ่ม
เมล็ดพันธุ์ปั้นแต่งแห่งอารมณ์
โศกเศร้าเหงาตรมผสมกัน
ที่นั่นและที่นี่
วันปีผ่านไปด้วยใจหวั่น
เมื่อไหร่ลมหนาวจะเท่าทัน
ปัดเป่าหมอกควันอันดื้อดึง
ยิ่งถาม
จะยิ่งพยายามไม่นึกถึง
ปฏิเสธความหลังสักครั้งนึง
เลือนรอยน้อยหนึ่งสักครึ่งใจ
1201
8
0
หน้าส่วนตัว
