ต้นกล้า อันดามัน
โปรดเถิดอย่าถามถึงความรู้สึก
เพียงแต่ความคิดนึกปราถนา
เงาสะท้อนฉันเห็นเด่นในตา
มุ่งมั่น ศรัทธาเหมือนอย่างเคย
อย่าหวั่นต่อวันคืนขมขื่นหวัง
เติมพลังอย่ารั้งรอขออย่าเฉย
เคยปวดร้าวอย่าปล่อยวางอย่างเฉยเมย
เพราะคุ้นเคยกับเวลารักษาเรา
สืบเท้าย่างกลางคลื่นกระแสกาล
ทบทวนวันเปลี่ยนผ่านแสนสุข-เศร้า
เมื่อหมอกจางเห็นทางก็บางเบา
เมื่อเท่าทันสิ่งเร้า...เธอเข้าใจ
อย่าห่วงเลยว่าจะอยู่อย่างเดียวดาย
อย่าหลบหายหมายจะหนีเพราะหวั่นไหว
อย่าหวาดเลยว่าเธอไม่มีใคร
ฉันอยู่ในลมหายใจ, ใจของเธอ
หวังว่าเธอยังจะยิ้มอย่างอิ่มอุ่น
หวานละมุนอุ่นละไม ใจเสมอ
ยังคิดถึงผู้คน ผู้รอเธอ
สร้างความฝันเลิศเลอข
1873
1
0
หน้าส่วนตัว
