ครูพิม
หนาวลมล่องหมองหมางบนทางรัก
ที่ทอถักปักทรวงทั้งหวงแหน
เรียงร้อยคำย้ำรักไว้ไม่คลอนแคลน
วางแบบแปลนสร้างฝันร่วมกันชม
หนาวลมรักทักแล้วแว่วแว่วหวาน
เริ่มผลิบานผลิช่อก่อสุขสม
ครายินถ้อยร้อยคำที่ร่ำพรม
ห่อใจห่มรักงามจนหวามใจ
หนาวลมลวงบ่วงคำที่พร่ำถึง
รักไม่ซึ้งเพราะไร้ค่าคราหวั่นไหว
เพียงหลอกสร้างวิมานสานสายใย
ทิ้งร้างให้....ฝันเก้อ..เพ้อเดียวดาย
หนาวลมหลอกยอกใจจนไหวเจ็บ
จำต้องเก็บรักหลอนก่อนจะสาย
แม้นเจ็บร้าวรานแหลกแตกกระจาย
คงไม่ตายหรอกเจ้า...อย่าเศร้านาน
หนาวลมหนาวคราวนี้มีพิษหลอน
รักยอกย้อนคำคมตรมเกินขาน
อย่าเย้ยหยันเหยียบย่ำซ้ำดวงมาน
เพียงขอกาล..ช่วยกลืนกลบ....ล