ไม่มีอะไรจะเขียนให้อ่าน ก็รู้สึกร้าวรานมากเหลือเกินรู้ไหม บอกไม่ถูกว่าตัวเองเป็นอะไรไป รู้แต่ว่า..ตั้งแต่คุณลาไกลไม่มีสักนาทีที่ไม่คิดถึง เมื่อคืนนี้..เดินผ่านไปตรงที่ของเรา ดูมันเงียบ ๆ เหงา ไม่เหลือแม้แต่รอยซึ้ง คลื่นไม่ยอมมากระทบฝั่ง..ดั่งดื้อดึง มองอย่างไร..ก็ไม่เห็นภาพซึ้ง ๆ ความหลังแห่งสองเรา คนไกลของฉัน คิดถึงกันบ้างหรือเปล่า เมื่อไหร่จะกลับมาตรงนี้.. ที่ของเรา อย่าให้ฉันเฝ้าวนมาเจอความเศร้าที่เปล่าดาย