มีหญิงหนึ่งถึงงามนักมักขี้เกียจ
ไม่ค่อยเหยียดมือทำงานการชอบหลัก
ทั้งตระหนี่ถี่ทรัพย์ยิ่งเสียจริงนัก
สามีรักจนปัญญาจะว่าความ
สามีจึงถึงวิ่งหาอาจารย์เซ็น
อาจารย์เห็นความเป็นไปเมื่อไต่ถาม
จึงรับคำจะนำพาภรรยางาม
จึงซักถามด้วยปริศนาน่าฉงน
ยกกำปั้นตั้งตรงหน้าภรรยาสาว
ถามว่า เอ้า ถ้าไม่แบแม้สักหน
กำมือมือนี้มีค่าไหมน้องกมล