พิมญดา
เจ็บครั้งนี้ปวดรวดร้าวเศร้าใจสุด
เธอเผลอหลุดสายตาเมินเกินทนไหว
น้ำตารินสิ้นแล้วแก้วดวงใจ
หลีกทางให้คนมาใหม่ในแววตา
ไม่ต้องห่วงฉันเลยเผยมาเถิด
สิ่งใดเกิดฉันรับไหวใจเหนื่อยล้า
ปล่อยนานเนิ่นเจ็บเหลือเกินมันค้างคา
อย่าห่วงว่าฉันจะตายพ่ายรักเธอ
เธอรู้ไหมฉันรักมากยากแค่ไหน
แต่ศักดิ์ศรีของหัวใจมีเสมอ
พร้อมยอมพลีเจ็บครั้งนี้ก็เพื่อเธอ
ทางรักเก้อไร้หวนคืนอย่าฝืนทน
ขอโทษทีทำคนดีเสียเวลา
ขอโทษทั้งน้ำตาอย่าสับสน
เจ็บครั้งนี้ขอใช้หนี้ดวงกมล
เจ็บจะทนรักษาแผลแม้เรื้อรัง
ปล่อยมือฉันแล้วเดินฝันกับคนใหม่
สิ้นเยื่อใยขอทำใจไม่เหนี่ยวรั้ง
ปล่อยฉันทำหน้าที่คนใจพัง
เก็บความหลังรักสวยด้
2136
10
0
หน้าส่วนตัว
