เคยวาดหวัง ครั้งหนึ่ง ซึ่งสดสวย แต้มภาพด้วย สีฝัน อันหลากหลาย บนผ้าขาว ของรัก ที่ถักลาย เปรียบเหมือนสาย รุ้งทอง ผ่องอำไพ แต่คืนผ่าน กาลผัน วันลาลับ ภาพฝันกลับ เพี้ยนสี มิสดใส ที่เคยหวัง ได้เห็น กลับเป็นไป รูปที่ได้ เพียงขาวดำ เฝ้าคร่ำครวญ ได้แต่พร่ำ ร่ำร้อง กึกก้องฟ้า เพราะเวลา พ้นไป ไม่เคยหวน ให้แก้ไข ป้ายลบ หรือทบทวน ต้องรัญจวน ด้วยผิด เพราะคิดเดา ปล.อาจไม่สมบูรณ์เพราะรีบแต่งกลัวไม่ทันวาดฝัน