หน้าส่วนตัว
ท้องฟ้า...มืดมิด...ไร้แสง
สายลม..รุนแรง..หวั่นไหว
ฝนพรำ...ฟ้าร้อง...ก้องไพร
รู้สึก...เหงาใจ...ไร้เธอ
ความเหงา...มาเยือน...อีกหน
ทำร้าย...ใจคน...ปวดร้าว
ปล่อยใจ..ให้อยู่..กับเหงา
เหว่ว้า..อ้างว้าง..เดียวดาย
ยามเมื่อ..สายฝน...โปรยปราย
นกน้อย...บินว่อน..กลับรัง
เปียกฝน...สลัดตัว..คลายฝน
ท่ามกลาง...พายุ...รุนแรง
ยามนี้...หวนให้..เฝ้านับ
เม็ดฝน...โปรยหลั่ง...จากฟ้า
เป็นอยู่...อย่างนี้...ทุกเวลา
แผ่นฟ้า..กว้างไกล...จริงจริง
1784
5
0
