เหงาเหงาใจหนาวจิตไร้คนใกล้
ไม่มีใครมาห่วงใยใส่ใจฉัน
เพ้อเพ้อหาถึงคนไกลทุกคืนวัน
ได้แค่ฝันอยู่ข้างเดียวตลอดมา
หนาวหนาวกายยังไม่เท่าหนาวในจิต
ที่ปกปิดเก็บรักไว้ในอุรา
ไม่ไม่กล้าที่จะเอ่ยมันออกมา
เมื่อทุกคราที่เราอยู่ใกล้ใกล้กัน
บางบางครั้งฉันก็อยากบอกให้รู้
เพียงแต่ใจมันยังขาดความกล้าหาญ
รอรอวันที่ฉันได้พบพาน
อีกไม่นานจะเปิดใจให้รู้กัน
[-_-]