พู่กันของหูกวาง.แด่.ผู้หญิงไร้เงา
หลายครั้งที่เธอไม่มีเวลา ดูเหมือนว่า...เธอจะเหนื่อยล้ากับงานนั้น จะพักอยู่ได้นานเท่าไร...เมื่อต้องไปทำงานทุกวัน เหนื่อยมากไหมเธอที่เป็นอย่างนั้น...เพราะฉันเป็นห่วงมากมาย จะตื่นนอนตอนเช้าหรือหลับฝัน เพียงแค่นิดน้อยของคืนวัน...เธอก็อุตสาห์แบ่งให้ฉันใช่ไหม เข้ามาที่นี่-แห่งนี้...เพื่อตอบรับสิ่งดีดีจากคนมากมาย นั่นมันอาจทำให้เธอผ่อนคลาย...ในวัยทำงาน... ทุกคืนที่เธอมีงานมากมาย เจอผู้คนทั้งดี-ร้าย..ภายใต้วงการการแข่งขัน บ้างก็สวมหน้ากาก...ปิดบังซึ่งกันและกัน หรืออาจมีแต่คนให้กำลังใจอยู่ทุกวัน...ซึ่งมันก็น่าสบายใจ... แต่ในทุกวันที่เธอไม่อยู่ ฉันเองก็ยังไม่รู้ว่าเธออ่อนล้าแค่ไหน อย