ณ.คลองฉวาง
หลบอยู่ที่หนึ่งในซอกมุมหนึ่ง
ไม่เคยมุ่งหวังหรือเรียกร้องอะไร
ไม่รู้ว่าใครโกรธเกลียดกันไม่รับฟัง
อยู่คนเดียวไม่เอาทุกใครมาใส่หัว
ใครจะเห็นไม่เห็นใครเรื่องของเขา
ใครจะเห็นไม่เห็นเราชั่งเขาไป
ฉันรู้เพียงแต่ฉันเกลียดความวุ่นวาย
บางครั้งไม่รับรู้อะไรมันก็ดี
ไม่อยากรับฟังความรู้สึกของใคร
ไม่อยากรับฟังปัญหาที่ไม่ได้สร้างมา
ทำไมต้องรับรู้รับฟังอยู่เรื่อยมา
ทั้งที่เอือมระอา สุดจะทน
บางครั้งไม่อยากปรับตัวเข้าหาใคร
ไม่อยากเกรงใจเรื่องโง่ๆ
ไม่อยากเห็นในบางอย่างที่ไม่อยากเห็น
ไม่อยากรับฟังในสิ่งที่ไม่อยากฟัง
บางครั้งความสนุกสนานทำให้ฉันรู้สึกวุ่นวาย
และบางครั้งความวุนวายทำให้รู้สึกถึง