ฟองอากาศ
อยู่ท่ามกลางสายฝนคืนหนาว
ถึงตอนเช้าฉันจึงจากหาย
ใครกันมาบดบังฉันมิคลาย
ทำหัวใจฉันอับเฉา......
ค่ำคืนนี้คงไม่มีผู้ใดเห็นฉัน
ฉันจันทราจึงได้แต่อยู่เดียวดายแสนเหงา
เมฆาสายฝนปิดบังไร้เงา
คืนเหงาอยู่โดดเดี่ยวไม่มีแม้ดารา
บนฟ้ายามค่ำคืนแสนเงียบสงบ
ยามใดฟ้าคลั่งจะจบบนนภา
ฉันอยากมีเพื่อนขอเพียงดารา
ยามค่ำคืนนี้นั้นหนาฉันไม่มีใคร
หากคืนนี้มีใครโผล่หน้ามา
มองบนนภาไม่เห็นฉันไซร้
อย่าตกใจฉันไม่ได้เป็นอะไร
เพียงแต่ไร้ผู้ใดอยู่ข้างกายา
ถึงฉันจะประกาศเช่นนี้
เขาคนดียังไม่เห็นคุณค่า
เขาคงไม่รู้ฉันเหงากายา
เพราะเขาคนนั้นหนาไม่ได้มาข้างกาย
เหงากายหนาวกายยังพอว่า
เหงาใจร้ายยิ่งกว
1096
5
0
หน้าส่วนตัว
