burst
ยามเมื่อลมฝนฟ้ามาแปรเปลี่ยน
เป็นคลื่นฝนวนเวียนอยู่บนฟ้า
ปล่อยความทุกข์เป็นสายฝนหล่นลงมา
เหมือนจะบอกคนรักว่าเหงาเพียงใด
เหมือนสายฝนกับเมฆหม่นบ่นพึมพำ
จนหน้าแดงหน้าดำแล้วรู้ไหม
ทะเลาะกันเสียงเปรี้ยงเปรี้ยงนั่นเสียงใด
เจ้าทุบตีกันหรือไรใยเคืองกัน
ฝนจะบอกอะไรมาสู่ดิน
บอกสิ่งใดให้ได้ยินเสียงฝนนั่น
ยามฉันเหงาฉันตีความไปตามมัน
คิดว่าฝนห่วงฉันจะเดียวดาย
ยามฉันเจ็บฉันหนาวเหน็บเพราะสายฝน
คิดว่าซ้ำเติมจนใจสลาย
ยามฉันโกรธฉันโทษฝนอย่างไม่อาย
ตกหนอตกอยู่ได้ไอ้เทวดา
ยามฉันท้อฉันมีฝนเป็นเพื่อนรัก
ได้รู้จักกับสายฝนชโลมหน้า
ยามฉันเหนื่อยฉันมีฝนเจรจา
เหมือนกำลังบอกว่า..สู้ต่อไป
ยามฉันร้อน