หยดเหงื่อทุกหยาดหยด รินรดกายาใครหนอ ลำบากตรากตรำต่อ ชีวีล่อแหลมเภทภัย ถูกเรียกขานหญิงชั่ว ขายตัวมั่วกามค้าใคร่ สังคมเหยียดหยามใย หัวใจเจ้าอยู่ไหนกัน ดูหมิ่นประนามนัก ชิงรักหักสวาทเหล่าตัณห์ สนิมเกาะครามครัน ชนโจษจันทั่วเขตแดน กลิ่นคาวโลกีย์ฟุ้ง สาบคลุ้งคลุกคราบนับแสน อัปรีย์ชาติเมืองแมน ขาแขนล้าแรงลุกบิน ทรมานเยี่ยงสัตว์ รุมรัดฟัดฟาดหมดสิ้น ฉีกขาดชีพแหว่งวิ่น มลทินติดตัวจนตาย - - ................................... ...................................