คนลานเทวา
ล่วงถวิลไหวผ่านสะท้านห้วง
ร้าวแดดวงรอนรอนสะท้อนร่าย
โศกเศร้าซึ้งตรึงปลุกอยู่ทุกภาย
โดยเดียวดายโดดเดี่ยวเปลี่ยวเอกา
ห่อห่มดาวพราวฟ้าหนาวอากาศ
อ่อนอนาถอยู่แต่ยามความห่วงหา
คิดถึงอยู่ในทุกกาลเวลา
วนใจพาเพ้อพร่ำร่ำร่ำครวญ
แผ่วแผ่วพรมลมพริ้วละลิ่วลับ
เหงาสดับใจตรึงคะนึงหวน
ผะแผ่วผิวปลิวฝันไหวรัญจวน
อย่าร้าวรวนให้ร้างเร่ห่างไกล
ล่วงถวิลมิสิ้นกาลอันผ่านห้วง
รอนรอนห่วงแต่แดโดยจักโหยไห้
รักจะร้าวหนาวจะหม่นกังวลใจ
เขามาพรากเธอไปจากฉันแล้ว
ไหวไหวหวั่นวันคืนสะอื้นไหว
ดั่งดวงใจราโรยระโหยแผ่ว
โศกสะเทือนถึงเรือนดาวอันพราวแพรว
ว่าขวัญแก้
1318
2
0
หน้าส่วนตัว
