สุรินทร์ ร้างช้างแล้ว หรือไร จึงเหลือเพียงน้ำใส ให้เห็น ทรายขาว ต้นไม้ใหญ่ ไหวเอน สุรินทร์ที่ฉันเห็น เป็นเกาะ กลางทะเล อยากหลีกอยากลืมความ ว้าเหว่ จึงหลบงานมาทะเล ซะบ้าง หอบกระเป๋าออกร่อนเร่ มาสู่ โลกกว้าง หวังเพียงได้ลืมร้าง เรื่องรัก ในทรวง ฟังทะเลเล่าเรื่องราว ทั้งปวง เหลี่ยมเล่ห์เธอหลอกลวง เราช้ำ เรารัก เธอเปลี่ยนควง คนใหม่ ให้เห็น ใยเล่าใยหลอกเล่น ใยให้ เรารอ สี่ปีล่วงผ่านพ้น เร็วหนอ นานวันที่เคยรอ ด้วยหวัง นานคืนที่เคยท้อ