ดาราจักร..
ณ ราตรี ที่หนึ่ง ซึ่งเหน็บหนาว
พร้อมดวงดาว พราวแสง แรงสีสัน
ที่ความมืด คลอบคลุม โอบอุ้มวัน
มีสายลม แสงจันทร์ ฉันและเธอ
สุขหรือเศร้า เราสอง ครองเคียงคู่
มามองดู หมู่ดาว เสมอเสมอ
พร้อมคำถาม ที่อัดอั้น คั้นใจเจอ
ทั้งถาม-ตอบ ปรนเปรอ เสนอไป
ถาม
ฉันถามถึง ซึ่งความรัก ว่าพักนี้
ทำให้เธอ คนดี นั้นเหนื่อยไหม
เธอที่รัก จงตอบฉัน อย่าหวั่นใจ
เป็นอย่างไร ให้เธอนั้น บอกฉันมา
ตอบ
.เธอก็รู้ อยู่กับใจ ไงที่รัก
ฉันประจักษ์ ว่ารักนั้น มันหนักหนา
ที่ลำบาก ต้องตรากตรำ รักนำพา
แต่ศรัทธา บอกฉันว่า ให้ฝ่าฟัน
ฉันเดินหน้า ฝ่าฟัน ทุกวันนี้
เพียงเพราะเธอ คนดี ที่
1918
3
0
หน้าส่วนตัว
