bananaleaf
แว่วหริ่งเรไร..ก้องไพรพฤกษ์
เตือนตรึกอกแม่..แดหวามไหว
ย้อนยอก..รักร้าวคาวฤทัย
เจ็บ..ใดฤาเทียบเปรียบ..ลมลวง
พ้อ..ผ่านบุหลัน ณ วันเหงา
หมองเศร้าอุรา..น้ำตาร่วง
สุดเอื้อม..ไขว่คว้ามาแนบทรวง
ตัดบ่วงอาวรณ์หมายถอน..พิษ
หลบลี้หนีหายดัง..ตายจาก
ยังฝาก..อาลัยให้ตามติด
หมายมุ่ง..สังหารผลาญชีวิต
จวบปลิดปลงไป..หรือใจเอย
ไร้สิทธิ์เสียแล้วนะแก้วพี่
เกินที่คืนหวน..ดั่งครวญเผย
วารี..ไหลหลากมาพรากเลย
มิเชยชมชื่น..ย้อนคืนรัง
เหน็บหนาว..คราวย้ำรอยรำลึก
คงนึก..ร่ำไป..ใครเล่าสั่ง
ไฉน..ยากเลือนเตือนภวังค์
ความหลังเวียนวน..จนซมซาน
โอ้หนอจิตตน..ไยหม่นนัก
กว่ารู้ว่า..รัก..เกินจ