krajokngao
ที่โทรหาเป็นเพราะว่าฉันคิดถึง
คุยแป๊บหนึ่งไม่นานจะได้ไหม
รู้ก็รู้ว่าเธอทำงานไง
ก็เข้าใจแต่ว่าใจคิดถึงเธอ
ก็อยู่ห่างตั้งไกลใจมันเหงา
ความว่างเปล่าเกาะกินใจเสมอ
ในบางครั้งสมองยังเบลอเบลอ
คิดถึงเธอคนนี้คนของใจ
ก็เหมือนกันกับที่เธอโทรหา
แล้วถามว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน
ว่างหรือเปล่าหรือกินข้าวอยู่กับใคร
ถามมากมายแต่ฉันไม่รำคาญเลย
แล้วหากฉันถามกลับแบบนั้นบ้าง
จะแตกต่างแค่ไหนหรือเฉยเฉย
เพราะอยากรู้จึงถามเพื่อเปรียบเปรย
เพื่อให้เอ่ยเฉลยถึงความใน
จะโทรหาวันละหลายหลายหน
แต่ไม่บ่นไม่ถามว่าอยู่ไหน
โทรเพียงแค่แสดงความห่วงใย
รบกวนไหมให้เธอช่วยบอกที