หลงกลิ่นกัญชา
๏ ลมดึกพัดลัดฟ้าเทียวมาท่องนกเค้าร้องครวญเรียกเสียงเพรียกสนานสายลมโบกช่อใบดอกไม้บานหนาวแหวกม่านคลอเมียง..ริมระเบียงนา ๏ มุงจากกระท่อมรูทั่วคอยยั่วฝนพลอยจำนนเพลินนั่นแดนสวรรค์ป่าหลายร้อนหนาวที่นี้ยังปรีดาอยู่ตามประสาอดสู.. “ผู้ เ ฒ่ า ช้ อ ย” ๏ นอนไม่หลับดึกล่วงร้าวทรวงรุ่มน้ำค้างจุมพิตจินต์ฟ้อนระรินฝอยหลังคารั่วหยดเรียงฉ่ำเคียงพลอยแสงดาวชม้อยลอดมา..ควานหาไฟ ๏ แล้วจุดตะเกียงเอียงพิงนั่งอิงเสาลมโชยเย้าเหมือนหยอกอีกระลอกใหญ่จิบน้ำแค่ชุ่มคอรออำไพหยิบใบไม้แก้มัด..พลางจัดระเรียง ๏ เพลงแสงแขผ่องคราวพราวลมแผ่วแ ว่ ว ก อ ไ ผ่ ยินพ้อสีประนอเสียงอ้อออดนิ่มครวญนุ่มชุ่มสำเนียงกัญชาเขียงมีดคอย..หั่นประดอยคั