ครูพิม
กลัวพี่ร้างห่างไกลกลัวใจเหงา
กลัวใจเบาห่างกันน้องหวั่นไหว
กลัวคนใกล้มือถึงดึงฉุดใจ
กลัวเปลี่ยนไปลืมเลือนน้องคงหมองตรม
กลัวยามเหงาพี่ไม่ทนจนใจเจ็บ
กลัวจนเหน็บหนาวใจมิใคร่สม
กลัวพี่เพลินคำหวานหว่านคารม
กลัวจ่อมจมทุกข์ซ้ำกระหน่ำมา
กลัวว่าพี่เปลี่ยนใจแล้วไม่บอก
กลัวพี่หลอกให้รอเก้อและเพ้อหา
กลัวคืนวันพาพี่ลับกับเวลา
กลัวน้ำตามิเหือดแห้ง..เพราะแล้งใจ
กลัวพี่ซุกซ่อนใครในใจพี่
กลัวคนดีลืมสัญญาวันฟ้าใส
กลัวพี่ลืมคนอยู่หลังพลั้งผลอไป
แอบมีใหม่น้องคงช้ำระกำตรม
ไม่อยากอยู่อย่างหวาดกลัวหัวใจช้ำ
ทุกคืนค่ำรอวันชื่นภิรมย์สม
วันพี่หวนคืนกลับรับชื่นชม
สิ้นระทมสิ้นกลัวแล้ว....พี่แ