หน้าส่วนตัว
เสียงหวีดหวิวพลิ้วหวานผ่านใบไผ่
คล้ายบทเพลงสะท้อนไกลจากปลายฟ้า
ใบไผ่เขียวปากชมพูผิวแผ่วพา
หวานสุดหวานซึ้งกว่าทำนองใด
ลมพัดผ่านพาหัวใจให้ป่วนหนัก
คิดถึงตักนุ่มหนุนและแก้มใส
คิดถึงผืนหญ้าเขียวกับฟ้าไกล
เสียงผิวไผ่ยังวาบหวานผ่านพลิ้วมา
คิดถึงสายลมอ่อนกับแดดอุ่น
คิดถึงมือขาวละมุนหอมพฤกษา
คิดถึงนกน้อยช่างจำนรรจา
ปากอวบอิ่มยิ้มยวนตาว้าวุ่นใจ
เสียงผิวไผ่ยังอ้อยอิ่งไม่จากจาง
คล้ายสัญญาว่าไม่ห่างไปแห่งไหน
แม้ว่าตัวสองเราจะห่างไกล
จะฝากเพลงกับลมไว้ให้เธอฟัง
783
4
0
