ฝน โปรยปรายล้นหลั่งหลายมิยอมหยุด ฟ้า ปลื้มปลาบลงหาบชุดสุดสั่งสาย ดิน ปกป้องลำเลียงคลองสองฝั่งทราย น้ำ ปรี่ป่าทะลักไหลในนที ฝน คือสื่อรักรับมือฤๅริเริ่ม ฟ้า ดังสิ่งจากน้องเสริมเติมแสงหรี่ ดิน เปรียบสี่ห้องหัวใจพี่คนนี้ น้ำ เป็นรักน้องคนดีที่ให้มา ฝน ห่าหนักตกหลุมรักมิหักห่าง ฟ้า สว่างนำทางให้ใฝ่ฝันหา ดิน ดูดซับรองรับไว้ไหลลงมา น้ำ ทะลักรักล้นป่ามิซาไป ฝน ยามหยุดจุดความสุขให้ลุกติด ฟ้า หม่นหมองมองมืดมิดพิศหลับไหล ดิน แห้งแล้วแสงแห้งห่างรักจางไป น้ำ แห้งเหือดรักแห้งใจภัยแห่งเรา