หนุ่มน้อย.
หลายวันเธอซมไข้ไม่คลายสร่าง
ใจนี้ช่างกังวลระคนหมอง
คอยฟังข่าวเรื่องราวนวลละออง
ด้วยยังต้องเป็นไข้อยู่มิรู้คลาย
ได้แต่ห่วงใยไปตามสายเสียง
ยินสำเนียงไม่เป็นไปให้ใจหาย
เธอเจ็บไข้ระบมทั้งใจกาย
ไม่สบายป่วยมากอยากดูแล
เฝ้าห่วงหาไร้สุขทุกคืนค่ำ
น้ำตาร่ำไหลหลั่งดั่งกระแส
เจ็บที่ใจเพราะไกลไม่ได้ดูแล
ได้แต่นอนกระส่ายสับไม่หลับตา
อยากอยู่ใกล้ป้อนข้าวเฝ้าถนอม
หทัยพร้อมใจภักดิ์อยากรักษา
อยากเป็นผู้ดูแลเรื่องหยูกยา
ปรนนิบัติทุกเวลาทุกนาที
อยากจะมอบอะไรให้มากกว่านี้
สิ่งที่มีกว่าห่วงใยมีไหมนี่
อยากจะให้จากใจจริงสิ่งดีดี
ทั้งชีวียังยอมได้มอบให้เธอ
หลายวันที่เธอซมระบมไข้