ศรีสมภพ
ต่างคนต่างคิด ต่างจิตลิขิตฝัน
ต่างกัน ใช่จะต่างสร้างอักษร
ต่างคนต่างค้นคิดลิขิตกลอน
เป็นบทบาทวรรคตอนสะท้อนจินตน์
เป็นหมู่ชนน้อยนิดในโลกกว้าง
ผู้ปล่อยวางโลกเก่าอันด่าวดิ้น
หลงงกเงิ่นเดินเช้าค่ำหาทำกิน
จนลืมสิ้น ..อภิรมณ์อักษรา
บ้านนักกลอนหลังงามในยามนี้
เหล่าน้องพี่ล้วนมีใจจะใฝ่หา
มาร่วมเรียงมาร่วมใจใช้วิชา
ร้อยอักขรามาขับขานสราญรมณ์
ความสามารถทุกๆท่านเท่ากันหมด
หากจะลดก็เพราะใจไม่ใคร่สม
ความหลากหลายได้ปรากฏเป็นบทชม
อย่าจ่อมจมกับใจตนค้นให้เจอ
ความงดงามท่ามขี้เหร่ยังเก๋อยู่
ความไม่รู้ยังน่ารักประจักษ์เสมอ
มิตรภาพนั้นยิ่งใหญ่ที่ได้เจอ
เรา/ฉันเธอ อยู่ร่วมกันในบ้านกลอน