ลุงแทน
สัจจธรรม นำไป ในวิถี
มีวันนี้ พรุ่งนี่ ที่เวียนผัน
แม้อาทิตย์ มิผิด มาทุกวัน
ตกเย็นนั้น พลันตก หมดเวลา
ขีวิตคน เวียนวน ต้องทนฝืน
ผ่านวันคืน กลืนกล่ำ ผ่านร้อนหนาว
แม้บ้างครั้ง ยังฝน พรมพรั้งพราว
ทุกเรื่องราว ผ่านเปลี่ยน แล้วเวียนคืน
เฉกเช่นปู่ ผู้แกร่ง แห่งลุ่มน้ำ
มีเรื่องราว เล่าขาน ผ่านวันชื่น
แม้บางครั้ง ยังมี ที่ขมขื่น
เฒ่ายังยืน ฝืนทน บนลำเรือ
ทรนง คงมั่น ไม่ผันเปลี่ยน
คนแวะเวียน เยี่ยมหา ยังมากเหลือ
ตราบวันนี้ ที่จบ บนลำเรือ
สิ่งที่เหลือ ชื่อเสียง เพียงความดี
เป็นตัวอย่าง สร้างสรรค์ อันยิ่งใหญ่
ให้คนไทย ไม่โลภ ตามวิถี
ใช้ชีวิต ที่อยู่ รู้พอดี
เป็นเครื่องชี้