ลมผ่านผิวเพลงไผ่หว่างไพรสันต์ ท่ามจันทร์แจ่มจ้าเวหาหาว หมอกเมฆน้อยคอยล้อเคล้าคลอดาว กลางค่ำคืนยืดยาวคราวรัตติกาล ท่วงทำนองพ้องบ้างเป็นบางครั้ง ยามฟังเฝ้าคำนึงถึงคำขาน คล้ายคำหยอดออดอ้อนน้องนงคราญ สำเนียงหวานแว่วยินจนสิ้นคืน ท่ามจันทร์แจ่มแจ้งแสงเงินส่อง ยามจ้องยากยั้งจินต์ถวิลฝืน ตกต้องกระทบหยาดน้ำตารื่น ดุจดั่งหมื่นดาราร่วงลาจันทร์ ถ้อยคำครวญคอยเฝ้าเจ้าแจ้งน้อง ยามเจ้ามองเดือนเพ็ญลอยเด่นฝัน คำคิดถึงคอยฝากยามจากกัน เพียงเจ้านั้นเคียงข้างหว่างดวงใจ
2181
4
0
หน้าส่วนตัว
