ผีเสื้อปีกบางฯ
ค่ำคืนนั้น จันทร์เพ็ญ เด่นเจิดจ้า
ขอบโค้งฟ้า มีแสงนวล ชวนหลงใหล
กระต่ายน้อย พ่อลูก แสนถูกใจ
พ่อตระกอง กอดเจ้าไว้ ในอุรา
สองมือเจ้า เหนี่ยวนำ กำหูพ่อ
เคล้าเคลียคลอ กระซิบความ ถามปัญหา
พ่อรู้อยู่ หนูรักพ่อ เนิ่นนานมา
รู้ไหมว่า ความรักนี้ มีเท่าใด
พ่อบอกว่า คิดไม่ได้ ทายไม่ถูก
อยากให้ลูก บอกนัก รักแค่ไหน
กระต่ายน้อย กางแขน แอ่นอกใจ
หนูรักพ่อ เท่านี้ไง กว้างใหญ่จริง
พ่อกอดจูบ ลูบไล้ กระต่ายน้อย
แล้วค่อยค่อย กระซิบบอก ไม่กลอกกลิ้ง
พ่อรักเจ้า เท่าแขนพ่อ นะเจ้าลิง
รักแท้จริง ยิ่งสิ่งใด ในโลกา
กระต่ายน้อย นิ่งคิด อย่างติดใจ
แขนพ่อนั้น กว้าง
1366
7
0
หน้าส่วนตัว
