ร้อยเรียงความคิดถึงจากหัวใจ ร้อยสายใยพราวไสวอยู่ทั่วฟ้า ส่งความรู้สึกพ้นผ่านกาลเวลา ยามหลับตาซบไหล่ใคร่หนุนนอน กอดเก็บความห่วงใยเป็นสายลม แทนผ้าห่มสีขาวราวปลอกหมอน ร้องกล่อมเห่ทะเลใจยามใครนอน พร้อมออดอ้อนผิวแผ่วแว่วเสียงมา ดั่งต้องมนต์ของหัวใจร่ายมนต์รัก เริ่มตระหนักหวั่นไหวใจสั่นหา ความอิ่มอาบทอประกายผ่านสายตา เหมือนดั่งว่าภาพงามยามจิตนาการ อยากถักทอรักไว้ในฟ้ากว้าง ร่วมสรรค์สร้างเกี่ยวร้อยค่อยประสาน ราตรีนี้สุกสกาวและยาวนาน ร้อยเรียงร่ายมนต์รักส่งไป...ใครรับที...