ข้าฯ คือกวี ทุกข์มากเยี่ยงใดใจย่อมรู้ เมื่อเธอหมายก้าวสู่ทางอักษร เงยหน้ารับความจริงอย่าเว้าวอน อย่าออดอ้อนตัดพ้อต่อชะตา ไม่มีหรอกชะตาใดมาคอยชี้ เมื่อเธอพร้อมยอมพลีเยี่ยงคนกล้า กล้าเด็ดดาว เอื้อมเดือนบนเวิ้งฟ้า กล้าที่จะประกาศว่า "ข้าฯ คือกวี" เป็นกวีเพื่อจะรบด้วยความคิด มีชีวิตอย่างง่ายงามไร้แสงสี เขียนถึงโลกทุกมุมเหงา เศร้า ร้าย ดี จนหรือมี อดหรืออิ่มไม่สำคัญ เป็นกวีเพื่อจะรบกับตัวเอง มิคร้ามเกรงใครข่มแหงบนทางฝัน มิหวาดกลัวความเหงาทุกคืนวัน สุขคือการได้ปันถ้อยคำงามฯ "เพลงทราย"
1523
6
0
หน้าส่วนตัว
