หน้าส่วนตัว
๏ ฟ้าหม่าฝนหล่นรินไม่สิ้นสาย
ฮวยกลิ่นอายอวยชื้นผืนนาเขียว
กล้าลู่ลมล้อขับรับรุ้งเรียว
ที่โค้งเคียวทาบทับจับฟากฟ้า
๏ เถียงนาน้อยหนึ่งหลังมุงบังฝน
สุขประสาผู้ฅนชนบ้านป่า
เซาจากเวียกกรำกร้านงานเฮ็ดนา
หลบน้ำตาฟ้าโถมละโลมดิน
๏ บวงระบำพรำฝนหล่นหลั่งสาย
ฟังเสียงคล้ายดนตรีคีตศิลป์
ประโคมขับโลกหล้าด้วยวาริน
กล่อมชีวินผืนภพลบทุกข์คลาย
๏ นั่งสูบยาใบตองมองท้องทุ่ง
พ่นควันฟุ้งขับหนาวให้ร้าวหาย
อีหยังน้อคือฝันในบั้นปลาย?
แค่งาม-เงียบ-เรียบ-ง่าย-ได้พอเพียง๚๛
3273
8
0
