สงสารจิตคิดถึงคนึงนิจ คิดแสนคิดห่วงแสนห่วงพาหวั่นไหว คิดถึงแก้วดวงตามาจรไกล ห่วงดวงใจไกลจากมาพรากจร ไหววิญญาณ์มาพรากจากไกลลับ ไหวจวนจับไม่อยู่สู่สมร พะวงรักหนักใจได้อาวรณ์ ไหวจนใจรอนรอนมลายไป โอ้ดวงใจใยซึ่งถึงหลายรัก ดั่งเช่นจักไม้เลื้อยคอยลื่นไหล แต่ดวงจิตพิศวาสแทบขาดใจ จะลื่นไหลอย่างไรยังรักเธอ
1291
0
0
หน้าส่วนตัว
