ฟ้าหม่นระคนทุกข์ จิตถูกปลุกคุกรุ่นไฟ แสงดับปลงหลับใหล นิทราไซร้ไฟฝันมรณ์ เงาทึมสิสาดส่อง ครรลองล่องดั่งสังหรณ์ ฟ้าพรากพเนจร ให้อาวรณ์ทุกวารวัน ปิศาจเข้าครอบงำ ชวนตอกย้ำพิษสวรรค์ คราหนึ่งลุกตื่นพลัน เพียงแค่ฝันในนิทรา - - - - - - - - - - - - - - - หวังเพียงแสงน้อยนิด ปลุกชีวิตคิดสู้ฟ้า หวังเพียงเศษเวลา จักฆ่าฟ้าพินาศลง - - - - - - - - - - - - - -
747
4
0
หน้าส่วนตัว
