เกี่ยวก้อยสัญญาใจไว้เมื่อกาลก่อน ใจออดอ้อนอาวรณ์รักที่ปักจิต จากมานานจากคืนวันที่ใกล้ชิด แนบสนิทชิดใกล้มิไกลกัน จากวันนั้นจนวันนี้กี่ปีแล้ว ไร้วี่แววแล้วใจฉันมันหนาวสั่น วันแล้ววันเล่าเฝ้ารอนานวัน รอวันนั้นวันที่เรามาเข้าใจ รอแล้วรอรักแล้วรอรอคนรัก ไกลกันนักรักเรานี้ที่ฝันใฝ่ แล้วคนดีพี่ต้องรออีกเมื่อไร อีกเมื่อไหร่ที่ใจระทมจะสมปอง การเฝ้าคอยเฝ้ารอเฝ้าครวญหา คนไกลตาพี่ต้องทนจนใจหมอง มาใกล้กันได้ใหมแม่เนื้อทอง ให้เราครองคู่รักปักชีวิน
2818
1
0
หน้าส่วนตัว
