บัวงามผุดจากใต้ โคลนตม ยามพิศพาภิรมย์ รื่นหล้า กลีบเจ้าจากดินถม ทับดอก กลับโผล่พ้นสู่ฟ้า ปราศด้วยธุลีดิน ดูดอกบัวช่อช้อย งามตา เพียงแดดส่องกระทบพา เหี่ยวแห้ง มีงามย่อมมีครา โรยร่วง พระพุทธองค์ตรัสแจ้ง โลกล้วนอนิจจัง ปทุมาพระพุทธเจ้า ทรงสอน สี่เหล่าเทียบนาคร สี่ผู้ ใฝ่ดีย่อมแย้มสลอน พ้นผ่าน นทีเฮย ใฝ่ต่ำย่อมยากสู้ สัตว์น้ำดำกิน บัวงามยามพิศเพี้ยง พุทธคุณ งามพิสุทธิ์ผุดผ่องอดุลย์ เด่นแพร้ว หอมละอองเจ