หน้าส่วนตัว
ขณะที่ทุกคนเดินไปข้างหน้า
ฉันรินน้ำตาให้ความไร้ค่าของคำว่าความหลัง
ทุกคนมีชีวิตที่สุขฉันมีความทุกข์เป็นพลัง
ฉุดและรั้ง ...ก่อนทำทุกอย่างลงไป
ไม่กล้าตัดสินใจเดินหน้าอย่างคนอื่น
ทำได้แค่ลุกแล้วยิน ไม่อยากเคลื่อนไหว
การเดินกับอนาคตหรือถอยหลังเพื่อจำจดสิ่งที่จากไป
แค่คิดน้ำตาก็ไหล..หากต้องเปลี่ยนไปจากจุดที่เป็น
อยากกล้าแต่กลัวที่จะก้าว....
จึงได้แต่ยืนปวดร้าวอย่างที่เห็น
ไม่กล้าเปลี่ยนแปลงใดๆหากสิ่งที่ทำไปยากเย็น
เลือกจะยืนและเดินไม่เป็น..
หากต้องถอยหลังเพื่อเห็น เดินหน้าเพื่อลืม
2039
4
0
