ส่องกระจก เพ่งมอง เบื้องหน้า ภาพมายา ผุดขึ้น ฟื้นความหลัง ชายหนุ่ม หน้ากระจก อกแทบพัง เมื่อครั้ง ตกเหว เปลวไฟรัก ส่องกระจก เพ่งมอง เบื้องหน้า ธารน้ำตา ไหลหลั่ง ดังประจักษ์ ครั้งหนึ่ง สะอื้นไห้ แก่หญิงรัก เธอเดินจาก ไม่เหลือ แม้เยื่อใย เดินไป พร้อมเขา คนนั้น ส่งแววตา เย้ยหยัน มาให้ เจ็บร้าว บาดลึก ถึงข้างใน หัวใจ แหลกสลาย กลายเป็นดิน หมดหวัง ท้อแท้ เหนื่อยล้า การเลิกรา สร้างทุกข์ ไม่จบสิ้น พิษรัก เกือบตาย วายชีวิน ร้องไห้ แดดิ้น เดนตาย
1237
11
0
หน้าส่วนตัว
