ว่าที่กวี
ซักผ้าหลังบ้าน
เทน้ำไปจ้าน
น้ำยังนองพ่าน
ท่อน้ำหลังบ้านมันตัน
เอาไม้ไปเขี่ย
เศษหยะจังเสีย
เห็นแล้วมันเพลีย
ไซคนบ้านนี้นิสัยเสียพรรนั้น
มาซักผ้าต่อ
เทน้ำลงท่อ
ยังเขี่ยไม่พอ
ท่อน้ำหลังบ้านมันยังตัน
ท่อน้ำแคบจ้าน
กำแพงติดฝาบ้าน
เห็นแล้วรำคาญ
บนกำแพงนั้นเดินขึ้นไปแล
เดินบนกำแพง
หลาว-หลาวอย่างแรง
เลือดไหลแดง-แดง
ตะปูบนกำแพงแทงตีน
เอาน้ำล้างแผล
เห็นดาวแค่-แค่
เป็นลมแล้วแน่
ลงไปนอนแผ่อยู่กลางบ้าน
ผู้ชายคนนี้
ไซเป็นพรรนี้
มันน่าบัดสี
ทั้งน้องทั้งพี่เต็มบ้าน
...
นิทานเรื่องนี้
ข้อคิดที่มี
ซักผ้าทั้งที
อย่าขึ้นไปเดินบนกำแพงบ้าน
***
จ้าน...เยอะ,มาก