ขุนเขาสรรปันน้ำคงราบลง อาทิตย์นิลปลงยังส่งสาร จันทร์จรแล้วยังไม่ปาน ยั่งยืนนานอำมะตะอาลัย เพียงฟองไร้ตัวตน ธาตุลมเคร่งตึงไหว หัวเราะรึร้องไห้ ยังยั่งยืนรักอาลัย จิตรักปักหักฉันใด ร้อนทนหนาวใจหนาวทนร้อนไหว ไร้รักไร้ร้างไร้ใจ เพียงไอละอองระเหยไปกับวันเวลาเก่า หินเพียงรูปใจเป็นนาม สิ่งใดทนทานได้เล่า ส่งพลังส่งใจเร้า ให้เขาให้เขารักเอย