ในมุม-มุมหนึ่งของคนเจ็บช้ำ มีน้ำตามาตอกย้ำให้หมองไหม้ ไหว้วอนดวงจันทร์..เพียงไม่พ้นวันก็อ่อนใจ ยินเสียงจันทร์ร่ำไห้ เมื่อฟ้าไม่มีดาว คืนนี้..ฉันคิดถึงเธอ หนึ่งดวงใจที่พร่ำเพ้อ..มีคำพร่ำกล่าว อยากบอกว่ารัก และแน่นหนักในทุกคราว แม้ฟ้าจะไร้ดาว หรือไม่แต่อย่างไร ในซอกหลืบของคนเจ็บปวด มีรอยแผลและความร้าวรวดเกินแก้ไข จันทร์ไม่อาจเยียวยา ฟ้าไม่เคยย่อได้อย่างใจ ฉันจึงยังเจ็บ--เก็บมันไว้ข้างใน ไม่รู้จะบอกกับใครนอกจากดวงจันทร์
1072
4
0
หน้าส่วนตัว
