ร้อยเรียงฝันวันกวีที่ขับขาน ด้วยกลอนกานท์ดลจิตให้คิดถึง สายลมพัดพริ้วแผ่วแว่วรำพึง ให้คนึงหวนคิดจิตชื่นชวน คราเธอพรากจากไปใยห่วงหา มองแววตาอาลัยให้สุดหวน ความรู้สึกลึกซึ้งจึ่งคร่ำครวญ จิตรัญจวนป่วนในฤทัยนาง พระพายพัดสะบัดใบใช่ลวงหลอก กระซิบบอกคนดีที่รุ่งสาง มั่นในรักประจักษ์ใจใช่อำพราง อยู่ท่ามกลางไออุ่นกรุ่นรักเธอ วอนสายลมพรมพร่างสู่กลางฟ้า ทั่วพนาพฤกษ์ไพรไปเสนอ คุ้งแควใดส่งไปใคร่พบเจอ ฝากรักเธอใจคงมั่นทุกวันวาร....ฯ