แดดเช้า
เป็น "คนนอกสายตา" ไร้ค่านัก
ที่หลงรัก "คนในหัวใจ" ฝัน
หยั่งความรักปักแน่นแทนกำนัล
นั่งนับวันรอคอยละห้อยใจ
รอคอยเธอปรายตามองมาบ้าง
เพื่อความคว้างเปลี่ยวเปล่าบรรเทาได้
แต่เป็นเพียงเสียงลอยลมเป่าพรมไป
หมายจะให้เธอหันหน้ามามองกัน
แค่กู่ก้องร้องทักว่า "รักนะ"
เธอยังผละเมินหนีไม่มีหัน
จึงไล่คว้าควานเคว้งเพลงจาบัลย์
ขับขานฝันเปล่าว่างคว้างวิญญาณ
เป็นแค่ "คนนอกสายตา" ผ่านมาพบ
แล้วแอบซบ "คนในหัวใจ" หวาน
จึงจมเจ็บเก็บกดรันทดนาน
เพราะเธอผ่านเหมือนไม่มีที่ว่างวาง
รากแห่งดอกโศกหยั่งสั่งใจเจ็บ
ยากถอนเก็บความใฝ่ฝันอันเอ่ยอ้าง
ปล่อยให้ดอกโศกสะพรั่งปูเส้นทาง
หวานจืดจางแค่ในฝัน เ
2556
3
0
หน้าส่วนตัว
