ม่านประเพณีที่กั้นขวากขวาง ยังมีหนทางเปิดทางให้สักหน ทำนบหัวใจยากไร้ก็ไม่ทานทน ถ้าเราสองคนจะมีเหตุผลก็ชมชิดได้ ห่างกันเพียงไหนก็ไม่อาจพ้น มือเราสองคนเอื้อมคว้ามาอิงแอบไว้ แต่เราสองคนสุดคิดเลือกทำตามใจ พบกันสายไปจึงต้องหักใจทั้งทั้งสุดรัก ศีลธรรมเหนือสิ่งอื่นใด แย่งของรักใครดูบาดใจนัก ยอมช้ำอุราใช่ฉันจะสิ้นรัก ฉันยอมอกหักเพื่อเธอที่รักชื่นใจ สู้ทนดับไฟ.....ดวงนั้นก็ยังเหลือควัน คิดถึงคิดถึงไม่วาย คิดถึงเหลือเกินป่านนี้เธอคงร้องไห้ เสียดาย เสียดายฉันไม่อาจช่วยซับหยาดน้ำตา