ดาหลา & ปะการัง
เมื่อทบทวน เรื่องผ่านมา น้ำตาริน
เมื่อสูญสิ้น แล้วทุกอย่าง ที่เคยให้
ความรู้สึก ทั้งหมดล้วน ออกจากใจ
จริงจริงใจ แต่ไม่ใช่ จะขอไป
ออกจากทาง ที่เคยเดิน เป็นเพื่อนฉัน
ที่ทุกวัน เคยมีฉัน อย่างนั้นไหม
หากวันนี้ สิ้นเยื้อใย ไม่เป็นไร
ขอแค่ใจ ของฉันนั้น ขอกลับคืน
จากที่รัก จะคงเหลือ แค่เคยรัก
คงต้องหัก ห้ามใจไว้ แม้นไม่ชื่น
จากวันคืน ที่มีกัน แสนระรื่น
หักใจรื้อ และวางลง ตรงทางแยก
แม้วันนี้ ยังทำใจ ยากลืมได้
เจ็บในใจ เนินนาน เพราะครั้งแรก
ซ่อมสักหน่อย แค่ประทัง ใจที่แตก
คงไม่แยก แหลกจนตาย มลายไป
ในวันนี้ ทบทวนแล้ว คงต้องจาก
แม้รักมาก อย่างไร เกินรั้งไว้
คงเป็นกรรม เกี่