เสียงหัวใจบรรเลงเพลงห่วงหา ท่วงทำนองของคนเหว่ว้าช่างเงียบเหงา ในจังหวะคละเคียงเพียงความเศร้า โน๊ตสีเทาเรียงเร้าเข้าเกาะกุม ถ้อยคำร้องของใจไร้อักขระ ไร้ผัสสะเสียงใสในนุ่มทุ้ม ไร้ซึ่งรสดนตรีมีฉากมุม เพียงเศษซุ่มลุ่มหลงอารมณ์ใจ จะรอบแล้วรอบเล่าคอยเผาจิต เพียงแค่คิดก็ตามติดยากห้ามได้ ยังผิวแผ่วแว่วมาคราเดียวดาย คล้ายรอยลายสลักไว้ไม่ลืมเลือน Photo by Jane & Haly @ สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตต์