วรรณกาญจน์
บ้านของฉันนั้นมีแมวอยู่สองตัว
ไม่น่ากลัวแต่น่ารักนักเจ้าเหมียว
ชื่อ สนุ้ก กับ น้ำตาล แสนปราดเปรียว
และชอบเที่ยวซุกซนไปได้ทั้งวัน
เจ้าสนุ้กมีสีดำสลับขาว
หางที่ยาวคอดตรงปลายดูน่าขัน
เจ้าน้ำตาลแสนสุดซนที่ลูกมัน
ชอบพัลวันปีนป่ายดูคล้ายลิง
สองแม่ลูกหลับสบายที่ปลายเท้า
พอรุ่งเช้าบิดขี้เกียจแล้วต้องวิ่ง
ออกสู่ลานดินกว้างขาเป็นระวิง
ปล่อยทุกข์ทิ้ง เอาดินกลบลบกลิ่นลอย
แล้วหวนกลับสลับขามาสู่บ้าน
ปีนดูจานอาหารตาละห้อย
เราก็มองเขาร้อง เมี้ยว แกล้งให้คอย
แล้วค่อยเท วิสกัส ให้กัดกิน
สิ้นเวลารับประทานอาหารโปรด
ก็กระโดดวิ่งเล่นกันจนวันสิ้น
วนเวียนอยู่เช่นนี้เป็นอาจิณ
ให้ตายดิ้น! อย
740
4
0
หน้าส่วนตัว
