อันตัวฉันนั้นเป็นเช่นยอดหญิง งดงามยิ่งพริ้งราวดาวพราวฟ้า ผิวเนียนนวลดุจเพ็ญเด่นนภา งามเกินกว่าหาคำพร่ำบรรยาย สุชาดายังเป็นสองรองจากฉัน สีดาหันหนีหน้าลาจากหาย บุษบาพิมพาเคียงเลี่ยงหลบกาย ด้วยเอียงอายซึ้งฉันนั้นงามจริง เป็นเบญจกุลสตรี ศรีประเทศ ทุกแคว้นเขตรู้ค่าว่าเป็นมิ่ง เพราะช่างงามจิตใจให้พักพิง งามอีกสิ่งวาจาน่ายินยล สวยใสไร้มลทินสิ้นความหมอง ใครหมายปองจองไว้ไม่เคยสน แต่ฉันต้องพ่ายแพ้แค่หนึ่งคน คุณนายบ่น หลับอีกที มีตกงาน!