ปราณรวี
ในคืนค่ำพร่ำพรมลมแผ่วพลิ้ว
ใบไม้ปลิวหวิวไหวใจวาบหวาม
นั่งพินิจพิศดาวคราวฟ้าคราม
เกิดคำถามมากมายให้วกวน
เราเดินทางห่างหายไปสร้างฝัน
จึงไกลกันหวั่นไหวใจสับสน
แม้ห่วงใยไหลหลั่งพรั่งกมล
ไม่อาจด้นดั้นไปอยู่ใกล้เธอ
ทำได้เพียงส่งใจใส่ห่อสวย
บันทึกด้วยความรักภักดิ์เสมอ
ฝากดวงดาวพราวใสไปให้เธอ
จากคนเพ้อเดียวดายที่ปลายฟ้า
ถึงหนาวเหน็บเจ็บช้ำย้ำดวงจิต
สักน้อยนิดจิตใจไม่กังขา
ยังฝังจำคำมั่นเคยสัญญา
แม้นเวลาย้อนไปมิได้แล้ว
เพียงฝากดาวพราวตาคราฟ้าใส
เพื่อหัวใจคนมองได้ผ่องแผ้ว
สัมผัสภาพพิมพ์หวานประสานแวว
กระซิบแผ่วว่ารักมั่น..ผ่านดวงดาว
รูป: h**p://www.thaimate.com/
1718
10
0
หน้าส่วนตัว
