ก.กวีเถื่อน
ยิ่งมอง น้องยิ่งงาม ยามแลจ้อง
ผิวนวนผ่อง เป็นยองใย ใบหน้าขาว
ยิ้มสดใส ในตาคม ผมสวยยาว
ประดุจดาว พราวบนฟ้า นภาลัย
ยามแลจ้อง มองสายตา คราใดนั้น
อกไหวสั่น หวั่นดวงจิต พิศมัย
ช่างงามแท้ แม่ละออ หนอทรามวัย
ต้องหวั่นไหว ใครเผลอมอง น้องคนงาม
หุ่นชะอง ทรงสง่า น่าสวาท
ผิวสะอาด บาดหัวใจ ให้วาบหวาม
ปทุมถัน ชันชู ดูงดงาม
สุดจะห้าม ปรามสายตา คราจ้องมอง
ขาเรียวงาม ยามแลจ้อง ต้องตาค้าง
แขนสองข้าง ช่างงามงด หมดความหมอง
ใครได้ยล ต้องดลใจ ให้หมายปอง
อยากจับต้อง น้องคนงาม ทุกยามเลย
ดุดหงษ์เหิน ยามเดินย่าง ช่างงามงด
งามหยาดหยด จรดเท้า แม่เจ้าเอ๋ย
อยากเป็นชู้ คู่คนงาม โอ้ทรา