ดับทุกข์ณ.ที่นี้ บรรเจิด เพลิดแพร้ว
ดับที่ที่ทุกข์เกิด ไป่ข้อง
ดับจิตส่ายซัดเถิด สุขสงบ เย็นยิ่ง
ดับถ่วนพบจิตจ้อง เจิดจ้า แสงธรรม....ฯ
ดอกไม้งามผลิบานแล้ว แม่ดอกแก้วหอมเย็นไสว
ปลูกไว้ในกลางดวงใจ หยุดไว้ในที่เกิดปอง(จิตเดียว)
ดอกแก้วหอมเริ่มบานแล้ว จึงปราศแววพาลราญผอง
แม้ยังเกิดธุรีเพียงครรลอง จะประคองในใจกลาง(จิตเดียว)
รีบเร่งร้อนร้ายกลายหมอง ต้องแสงผุดผ่องสลาย
แม้ยังมีบ้างมิวาย น้อมใจกายมิหน่ายธรรม(จิตเดียว)