ชีวินมธุรา
แสงดาวเดือน เลื่อมพราย ประกายแสง
ประชันแข่ง ดังประทีป เรียงเป็นสาย
ค่ำคืนนี้ ตัวฉัน ช่างเดียวดาย
คนที่หมาย กลับกลาย ไม่หวนคืน
ดวงดาวเอ๋ย เจ้าเคย เหงาบ้างไหม
จำร้างไกล เหห่าง ยากทนฝืน
เขาจากไป กายสะท้าน ล้มทั้งยืน
ช่างหยิบยื่น ความเจ็บ แปลบข้างใน
ใคร่อยากถาม เขาคนนั้น ที่เคยรัก
มอบใจภัก- ดีให้ ไม่หวั่นไหว
แล้วเขากลับ ตัดรอน รานน้ำใจ
แทบละลาย ยามเขาบอก เราเลิกกัน
ไม่หวลคิด ถึงอดีต ที่แสนหวาน
สุขมิปาน ใดเทียบ เธอกับฉัน
มาบัดนี้ แปรไป อย่างไรกัน
ตัวฉันนั้น ให้ฉงน สนเท่ห์นัย
ฉันไม่สวย ฉันไม่รวย ไม่อ่อนหวาน
ไม่ชำนาญ เชิงรัก หรือไฉน
ใครก็ได้ ตอบฉันที ด้วยเหตุใด
รักนี้ไซร้