วัวเพ้อ
ใบแห้งลิดปลิดขั้วทิ้งตัวต่ำ
ละลิบลิ่วพลิ้วคว่ำคะมำหงาย
ละเลียดร่อนย้อนลงตรงเม็ดทราย
จนสุดท้ายหายพลิกกระดิกใบ
วะวับแสงส่องสอดลอดใบพุ่ม
ฝูงมดรุมสุมรังอยู่ยังใต้
เห็นเป็นแถวแนวเดินดำเนินไป
ลากเหยื่อใหญ่หมายมุ่งพุ่งกลับรัง
เสียงขลุ่ยผิวปลิวมากับฟ้าค่ำ
เหมือนตอกย้ำนำใจให้คืนหลัง
ไห้โหยหวนครวญขับขยับฟัง
อุระดังจะพ่างพับกับป่าไพร
คืนนี้จันทร์ไม่งามอร่ามแสง
หมองสิ้นแรงจากงามงดเคยสดใส
เหมือนห่างเจ้าพี่ร้าวรุมอกใน
กลางไม้ใบจะเอาพุ่มมาสุมทรวง
มีเพียงดาวเป็นเพื่อนเหมือนแทนเจ้า
แต่หนาวเร้าเข้าอกเหมือนตกสรวง
ดุจขมิ้นสิ้นหวังสู่รังรวง
ได้แต่ล่วงเลยลับไม่กลับ
889
4
0
หน้าส่วนตัว
