กวีรักษ์
ความรักนั้นรู้จักกันดีแค่ไหน
ต่างจากใคร่อย่างไรใครรู้หนา
รักยอมพลีมีใจให้เรื่อยมา
ใคร่หมายว่าเสพกามาค่าชั่วคราว
นิยายรักมากมายหลากหลายบท
บ้างสลดสมหวังพังเจ็บหนาว
แต่ความรักปลักฤทัยไม่ชั่วคราว
เคียงข้างก้าวด้วยกันตามฝันไป
แต่ใคร่นั้นรักกันฉันหนุ่มสาว
แค่ชั่วคราวเท่านั้นมันมิใส
ถึงเวลาผ่านพ้นวัยค้นใจ
โลกกว้างใหญ่รอให้ไปก้าวเดิน
อย่ามัวใคร่สนใครในตอนนี้
มันมิมีประโยชน์โปรดอย่าเสริญ
เมื่อได้ร่วมเคียงข้างนานหมางเมิน
ต่างก็เดินจากกันมิมั่นเอย.
บทนี้แต่งไว้นานแล้ว ประมาณ2-3ปีก่อน ได้ เป็นกลอนหนึ่งในไม่กี่บท ที่อ.ผม เอ่ยปากชม ด้านความหมาย
1354
2
0
หน้าส่วนตัว
