ความคิดถึงที่มีให้ ข้าจะเก็บมันไว้ใต้หมอน เผื่อว่าเวลานอน ความคิดถึงจะไม่จรไปจากไกล เผื่อว่าเวลาหลับ ความคิดถึงตามสำทับให้ไม่หวั่นไหว ให้คิดถึงเธอผู้อยู่ห่างไกล ดุแลใจในฝันก่อนวันเจอ ไม่ห่างไกลไม่นับดาวจนสับสน ไม่นั่งนับเม้ดฝนจนเพลินเผลอ ไม่นั่งนับเม็ดทรายละม้ายละเมอ แต่ก่อนไม่ไกลเธอไม่เห็นเป็น...ไม่...เห็น...เป็น.